Δύο είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του ἐνθυμήματος: η συντομία και η αληθοφάνεια.
Συγκεκριμένα, σε έναν ρητορικό συλλογισμό (ἐνθύμημα) δεν είναι απαραίτητη η εμφάνιση της μείζονος προκειμένης, κάποτε ούτε καν του συμπεράσματος, όταν αυτό εννοείται εύκολα - είναι προφανές ότι η συνθήκη αυτή δεν ισχύει για τους φιλοσοφικούς συλλογισμούς. Εξάλλου οι (ρητορικοί) συλλογισμοί δεν οδηγούν κατά κανόνα σε απολύτως ασφαλή και αληθή συμπεράσματα. Ας υποθέσουμε για παράδειγμα ότι πρέπει να αποδειχθεί η θέση «η αρετή αποτελεί αγαθό» 
Ο πλήρης συλλογισμός θα έχει την ακόλουθη μορφή: «Αγαθό είναι μόνο ό,τι δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για να κάνει κακό. Κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την αρετή για να κάνει κακό. Άρα, η αρετή είναι αγαθό». Ο συλλογισμός «Κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την αρετή, για να κάνει κακό.
There are two main characteristics of memory: brevity and plausibility.
In a rhetorical reasoning (memoir) it is not necessary to present the major case, sometimes not even the conclusion, when this is easily understood - it is obvious that this condition does not apply to philosophical reasoning.
After all, (rhetorical) reasoning does not usually lead to perfectly safe and true conclusions. Suppose, for example, that the position "virtue is a good" must be proved.
The full reasoning will take the following form: “Good is only that which one can not use to do evil. No one can use virtue to do evil. So virtue is good. " The reasoning “No one can use virtue to do evil.
So, virtue is good "is short-sighted - it has the form that distinguishes the eminences par excellence, where the major sentence in question is omitted for reasons of economy, precisely because it is easily understood.